۱۳۸۳/٥/۱٢

لحظاتی پيش رکيک ترين الفاظ دنيا را نصيب تمام کسانی کردم که حتی حضورشان مرا می آزارد و از همان لحظه احساس لطيفی دارم…ضمناً در طول اين تصفيه حساب کوتاه مدت تقريباً خشک و تر به پای هم سوختند…

نيازی به بخشيدن يا بخشوده شدن ندارم صرفاً اهميت زدايی می کنم . تمام کسانيکه  با جدی گرفتنشان روزها و شبهای بی شماری را به افسوس خوردن گذرانده ام.يا چيزهايی که با وجودشان بی مبالاتی درونيم لگدمال شده است.

کاش بعد از بيداری فردا همه قربانی آلزايمر روحانی من باشند…اگه اينطور بشه قول ميدم از فردا حرفای خوب بزنم…

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: