۱۳۸۳/۵/۲۶

اين چند روزه فقط دروغ شنيدم، از آدمای بزرگ…بزرگترين دروغهای دنيا که از روی عادت، حماقت و احساس زبل بودن گفته می شدند.و آدمهايی که برای رقمهای کوچک و بزرگ برای من احترام قائل شدند و يواشکی نيش خند زدند و من فقط نگاهشون کردم و تحمل.

و حالا تمام فکرم اين شده که چرا برای دروغهای کوچک و بی ارزش بچگی…اونقدر تنبيه می شدم.

حتماً امشب يکی از همين دروغگوهای بزرگ بچش رو به خاطر دروغ کوچيکش دعوا می کنه…

دنيای کثافتيه.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: