روزهایی

روزهايي توي زندگي بشري همه ما پيش مياد، كه با بدوي‌ترين مفهوم زندگي بايد دست‌و‌پنجه نرم كنيم، واژه پنج حرفي «پذيرش». پذيرفتن ناخواسته‌ها، پذيرفتن هرآنچه تحميل شده و مي‌شه.

روزهايي هست كه بايد گذاشت اتفاق‌ها  واقع بشن و انتظار، همون حربه هميشگي راه حل تمام وقايعيه كه مثل باد به سمتت مي‌وزن و صورتت رو بي‌حس مي‌كنن . همون بادهايي كه تا مغز استخون رو مي‌سوزونن. روزهايي كه بايد عضله‌ها رو سفت كرد و وسط همه بادها راه رفت.

وارد كردن تصاوير مدينه فاضله به زندگي آدم‌ها درغالب اتفاقاي روزمره زندگي بزرگترين خيانت نويسنده‌ها و فلاسفه به بشريت بوده و هست. اينو از من قبول كن دوست من

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: