اینجا، ایران، وسط دنیا

اینجا وسط دنیاست. چشمام رو یک روز باز کردم و دیدم وسط دنیا متولد شدم. گفتند محصول انقلابم، بچه جنگم، مسلمانم، اصلاح طلبم، تحریمی ام و متعلق به طبقه متوسطم
و من هیچکدام از اینها نبودم

من محصول بی تفاوتی‌ام. صلح طلبم، بی دینم و به هیچ طبقه‌ای تعلق ندارم
من از کودکی تحریف شده ام. از همان روز اول

حق انتخاب را تا چند سال پیش حتی نمی شناختم
در کودکی من فقط یک نوع شامپو بود. یک نوع پفک. یک نوع یخمک
یک روش دستوری برای زندگی کردن
انتخاب های غیر از اینها همه وارداتی بودند و قاچاقی
جین و آل استارهای دوره دبیرستان ما قیمتش شب خوابیدن توی پاسگاه بود
اخراج شدن از دبیرستان آشغال نصر، سال دوم دبیرستان
لگد خوردن از بسیجی های زمخت و کبودی ساق پاهامون
حبس شدن توی توالت مسجد سجاد‌
تعهد نامه هایی که توی سررسیدهای چرک حاجی های بسیجی می نوشتیم و امضا می‌کردیم
پنجه بکس انصار حذب ا… و ضرب دیدگی جناق سینه
معلم های شارلاتان زیست شناسی و فیزیک و شیمی
عرق های دیازپامی
هشیش های ساچمه‌ای
ویسکی های قوطی تقلبی
وتکای ربرف
کلاه شیکاگو بولز و لرزیدن موزر روی سرم وقتی موها رو باید با ۴ می‌زدیم
دین ما به قاچاقچی ها
لایف استایل هایی که توی خیاطی های خیابون لال الی استامبول دوخته می شدن و مارک تقلبی اروپایی و آمریکایی می‌خوردن
لیبرالیسم وارداتی
خونه خالی و سوتی ها
تگری ها و اور زدن ها
نوارهای دو لبه
فوجی و سونی مادر

تاریخ تحریف شده
ادبیات تحریف شده
اسطوره های تحریف شده
من تحریف شده

جامعه ما مملو از تفکر عامیانست. عوام، همونها که تجربه بر اونها واقع می‌شه. همون ها که از پیش بینی کردن عاجزند و از یادگیری فراری. آنهایی که تا بلایی سرشان نیاید همانطور خمار می‌مانند. آنهایی که تجربه ها رو فراموش می کنند و از تغییر می‌ترسند. عوام همونایین که از طرح کردن سوال هایی که می‌تونن جواب ترسناک داشته باشن هراس دارن! همون ها که از ترس رسیدن به جواب هایی که باطل بودن عقاید گذشتشون رو اثبات کنه کلن از سوال کردن پرهیز می‌کنن. آنهایی که جوهره زندگیشان بزدلی ست

ما تحت حکومت عوام بزرگ شدیم و زیر نگاه های عاقل اندر سفیه مردم و پدر و مادر. ما بین آدم هایی زندگی می‌کنیم به پرادو و جوجه کباب دل خوش کردن. به ۲۰۶ و آزارو و نوکیا و دوربین دیجیتال و دی وی دی های سانسور شده. با نوکیا هاشون به هم پرخاش می کنن و دروغ می گن و جک برای هم می‌فرستن. با پرادوهاشون پشت چراغ قرمزها بوق می زنن و جردن بالا پایین می کنن و با ۲۰۶ ها می رن شمال و یک هفته توی ویلاهاشون عرق و جوجه می‌خورن. ما تحت حکومت زنان جامعه هستیم که مدام توی میلاد نور پلاسن و چکمه و تاپ ودامن می‌خرن و مانیکور و پتیکور می‌کنن و شبا توی مجالس زنونه می رقصن و شوهراشون رو مسخره می‌کنن. مردایی که از مرز سیب زمینی بودن گذشتن و هرس پول می زنن و توی خیابون خیره به کون دخترا رانندگی می‌کنن و شبا با چشم بسته و با تصور کون اون دافی که تو ولیعصر دیده با زناشون می خوابن. قیافه های تقلبی زنایی که اکستنشن و عمل و تتو کردن. زنایی که وقتی صورتشون رو نزدیک میارن قلمبیدگی جای بخیه ها هالتو بهم می‌زنه

ایران دهه هشتاد حتی از ایران دهه شصت و هفتاد هم چندش‌آورتره. تقلبی بودن همه چیز توی چشم می‌زنه، از جنسای ترک و چینی توی بازار و پژوهای مونتاژ شده گرفته تا فیلم های بد کیفیت کپی از روی بدترین فیلم های هالیوودی. پر فروش ترین فیلم سینم، آتش بس، کپی از فیلم خانم و آقای اسمیت! ستاره هاش کپی گوگوش و مجری های مجیک تی وی و ویوا پلسکا. زندگی کردن اینجا، توی این زمان، کار سختیه. انر‌ژی گذاشتن برای هیچ و پوچ! سر تسلیم فرودآوردن در مقابل حکومت دریانی ها و امله های ملایری و سلمونی های رشتی و انتظاماتی های مازندرانی و عرق فروشای ارمنی و دولت سمنانی و بازار رفسنجانی و فرش تبریزی و توریسم مشهدی و صنایع دستی و تنقلات اصفهانی و نفت خوزستانی و هشیش تربت جامی و لوازم صوتی زاهدانی و صنایع حومه تهرانی و بازنشسته های معاملات ملکی و بچه مایه دارهای بسازبفروش

به قول یوسفعلی میر شکاک * آزادی و لیبرالیسم باید از دل همین بچه بسیجی ها در بیاد.آزادی از دل رادیکالیسم و بنیادگرایی در میاد. آقا قبول. هر چی شما می‌گی. خودتون انقلاب رو از دست انقلابی ها گرفتید، خودتون ریختید و سفارت آمریکا رو گرفتید، خودتون رفتید جبهه و جنگیدید، خودتون گفتید اصلاحات و از توی دل خودتون هم اجمدی نژاد پیدا شد. صاحب سپاه و بسیج شمایید. صاحب بازار و فرهنگ شمایید. ما رو به خیر و شما رو به سلامت. ما می ریم شما هم سیر تاریخی تون رو طی کنید.من مالیات شما رو تا تهش دادم. ۲۸ سال تحت اختیار بودم . ما میریم و یک نون خور کمتر. یک شهروند غرولندی و آنارشیست کمتر. با من محموله ای از فساد هم از کشور خارج می‌شه. قول می‌دم همه سی دی هامو ببرم. لباس های رنگی رو ببرم و هر چی تی شرت سیاه و خاکستری و سورمه ای دارم رو بذارم توی کشور مادریم بمونه. همه افکار پلیدم رو هم با خودم می‌برم

اینجا اصلن مال ما نبوده که ما داعیه تلاش برای درست کردنش رو داشته باشیم. جاهایی که مال ما بوده اتاق ۳۰۳ دانشگاهم بوده، خونه ژاندارمری خودم، خونه شهرک روزبه و خاطره های با سخی فرج عباس و چندتا دفتر کار و آ اس پ و توانیر و ایران سکنی و خونه مرتضی و سیاوش. من از خیابونا فقط خاطره هایی دارم که خودم و دوستام ساختیم نه شهر و مردم برای ما. من همه خاطره هام توی یه هارد ۱۲۰ گیگی جا می‌شه. ما به فراموش کاری مردمی که توی خیابونای ایران ول می‌چرخن نیستیم. ما حتی دعواهایی که با هم کردیم رو دوست داریم چه برسه به رفاقت ها و خنده های طولانی و بازی ها و بحث های هزارویک شبی و ریسک بازی کردن و خیانت ها و دیل شکستن های اعصاب خورد کن. ما توی این ان و گه عالی زندگی کردیم. بی نهایت سخت. هی رفق، ما خوبیم

** پیشنهاد می‌کنم مقاله جدال بر سر آوینی (شهروند، شماره۴۳، ص۶۳)رو بخونید. همینطور نوشته خشایار دیهیمی، ص ۲۱، همون شماره

چاکریم

Advertisements

8 Responses to اینجا، ایران، وسط دنیا

  1. MEHRNOOSH says:

    kaash doostaamoonam jaa mishodan too oon harde 120gigi…, hamahsoon baa ham! na tikke tikke harki ye jaa. khoob baashi:*

  2. ali b says:

    دممون گرم

  3. marjan f says:

    chi begam? toam rafti… hame miran… hame raftan… shahab. hichi nadaram begam maha faghat yaad gereftim az dast bedim. hamdigaro. dustaamuno. ino khub yaad gereftim. kasj mishod hamamun ye jaai dashstim. ke majbu nemishodim hamo tark konim. maha injaa baa ham zendegi kardim. chon be ham ehtiaj dashtim. chon faghat dustaamuno dashtim o hichi. dge hichi. va man hamatuno yeki yeki az dast daadam.

  4. marjan f says:

    daaghunam kardi daaghun…

  5. saba ghasemizadeh says:

    to 120 ta ja nemishe! har ja bei oon mokhet bahate!

  6. golnary says:

    چرا متنو تغییر دادی؟ تا جایی که یادمه با این جمله تموم می شد که ما «شهامت داشتیم» که فکر می کنم خیلی درست بود. انگار آخر و عاقبت همه اونایی که شهامت داشتن اینه که از ترس جونشون و ته مونده شهامتشون بذارن برن…

  7. Farshid Behzad says:

    والا… همه رفتنین سشهاب جان

  8. helia says:

    hey…f

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: